Jun 22, 2017

خانه

بالاخره یک روز خانه‌ای می‌سازم با سقف بلند و پنجره‌های زیاد که مرکزش نشیمن نیست و تلویزیون نقطه‌ثقلش. به جایش پرنورترین جای خانه را می‌گذارم برای غذاخوری با میز چوبی درازی که نسبت طول به عرضش فلان‌برابر استاندارد. در عرض‌ مستطیل هم صندلی نمی‌گذارم، در هیچ طرف تا موقعیت آدم‌ها نسبت به میز و البته که به هم برابر باشد. با صندلی‌های راحتی که تا ساعت‌ها تن آدم را راحت بغل کند. برای حرف زدن طولانی و‌ نگاه کردن از زاویه‌ی روبه‌رو و چشم‌درچشم و البته خوردن و نوشیدن‌ زیاد. 

No comments:

Post a Comment